Wszakże „usiłowała |
|
Wszakże „usiłowała ukształtować w duchu swych ideałów estetycznych samo życie" (s. 195). A tymczasem właśnie ona wyprodukowała więcej dzieł lichych niż gdzie indziej i kiedy indziej... „Ilość dzieł miernych lub nieudałych była w secesji bodaj większa niż w innych stylach" (s. 11). Niewątpliwie: secesja płaciła w ten sposób koszty_ swego pionierstwa,^pierwszych prób artystycznej produkcji przemysłowej. Wallis znakomicie wyłuszcza inne jeszcze przyczyny. Poszedłbym jednak po tym tropie dalej.
Widzę dwą^łówne__pjo_wody tego, co odczuwam jako AOiutek i klęskę secesji. Po pierwsze była ona zbyt świadoma siebie, swej chęci stworzenia nowego stylu, zbyt świadoma zasad formalnych tego stylu, a za mało świadoma, jakie właściwie jest - czy też ma być - owo życie, które należy przetwarzać i odradzać? Powód drugi: secesja była (wspomnieliśmy już o tym na przykładzie karety i auta) pierwszym może ogniwem wyraźnego zapóź-nienia wobec swoich czasów, ogniwem łańcucha, który skuwa sztukę - i wiele dziedzin kultury - po dziś dzień. Stałym symptomem tego zapóź-nienia jest mania nowości (o której nieraz jmówi Wallis), widoczna zresztą co najmniej od czasów romantycznych, a jego symbolem choćby to, że spośród pism, ozdobionych secesyjną okładką lub winietą, takich jak „Robotnik", „Zycie", „Chimera" - z pewnością tytuł właśnie tej ostatniej kojarzy nam się najściślej z secesją. gg download | projektory kino domowe | szafy do przedpokoju |